متادون چیست؟دارویی است كه مشابه مورفین و دیگر داروهای مخدر عمل می‌كند. با دوز مناسب ایجاد سرخوشی یا رخوت نكرده ‏‌اما ولع را مرتفع می‌كند. دركشور ما به شكل قرص وجود دارد، اما در كشورهای دیگر پودر و شربت آن نیز موجود است.

تفاوت متادون با هروئین و داروهای دیگر مخدر چیست؟

آیا صحیح است كه متادون وارد استخوان بدن شده و موجب ضعف آن می‌گردد؟

خیر، ‌متادون وارد سیستم استخوان نمی‌شود و به هیچ شكل دیگری هم به سیستم استخوانی آسیب نمی‌رساند. دردهای استخوانی در حین درمان با متادون كه در عده كمی از بیماران اتفاق می‌افتد، احتمالاً علامت خفیف ترك است و با تنظیم دوز متادون تسكین می‌یابد.

بعضی بیماران ترك متادون را مشكل‌تر از ترك ماده مخدر می‌دانند چون علایم ترك بیشتر طول می‌كشد، از طرفی عده دیگری از بیماران علایم ترك متادون را خفیف‌تر از علایم ترك موادمخدر می‌دانند.

خیر،‌ در واقع متابولیسم (شكستن و آماده‌سازی) متادون برای كبد از خیلی از داروهای دیگر ساده‌تر است. كسانی كه هپاتیت یا بیماری شدید كلیوی دارند می‌توانند متادون را با احتیاط مصرف كنند.

خیر،‌ در حقیقت در چند مطالعه بر بیماران HIV مثبت تحت درمان با متادون، این بیماران سالم‌تر بوده و بیشتر از بیماران HIV مثبت كه متادون نمی‌گرفته‌اند زندگی كرده‌اند.

دوزهای پائین متادون علایم ترك را كاهش داده، اما دوزهای بالاتر ولع را از بین می‌برد. دوز معمول متادون 80-60 میلی گرم است. با این حال تعداد كمی از بیماران در دوزهای پائین‌تر احساس خوبی دارند،‌ و تعدادی از بیماران هم دوزهای بالاتری لازم دارند.

احساس خواب آلودگی و رخوت در بیمارانی كه روی دوز ثابت متادون هستند بیشتر از حالت طبیعی نیست.

بعضی از داروها را اصلاً نباید همراه با متادون مصرف كرد چون باعث ایجاد علائم ترك می‌شوند، این داروها عبارتند از: نالتركسون، پنتازوسین و ترامادول. بعضی داروها باعث دفع سریع‌تر متادون می‌شوند و نیاز به متادون را بالا می‌‌برند مانند فنی توئین،‌كاربامازپین، رینامپین، و بعضی از داروهای درمان HIV. بعضی داروها متابولیسم متادون را كند می‌كنند و در نتیجه سطح متادون خون بالا می‌رود مانند آمی‌تریپتیلین، سایمتیدین، فلوواكسامین، كتوكونازول. بعضی داروها در ابتدا با متادون تداخل كرده و ایجاد رخوت می‌كنند اما بعد اثر متضادی دارند و باعث ایجاد علایم ترك می‌شوند، مانند بنزودیازپین‌ها، الكل، باربیتورات‌ها.

بله، اما دلایل زیاد دیگری هم برای نامنظم شدن یا قطع عادت ماهیانه وجود دارد مانند حاملگی، استرس، رژیم غذایی نامناسب، اضافه شدن یا كاهش وزن، یائسگی، مشكلات دیگر طبی، داروهای دیگر.

بله، متادون درمان انتخابی برای اعتیاد به هروئین و مواد مخدر دیگر در حاملگی است و برای جنین در حال رشد مضر نبوده و باعث ناهنجاری‌های جنینی نمی‌گردد. نیز می‌تواند مانع از سقط، ناراحتی جنین و زایمان زودرس گردد.

بله، ‌سطح متادون در شیر مادر بسیار كم است و مقادیر كمی متادون می‌تواند به بچه منتقل شود.

در دو ماه اول بیمار باید هر روز و حتی روزهای تعطیل به درمانگاه مراجعه كند. در ماه سوم برای دو روز آخر هفته و در ماه چهارم یك روز در میان متادون را به خانه می‌برد. در ماه پنجم حداقل دوبار در هفته و از ماه ششم به بعد حداقل یك بار در هفته باید مراجعه كند. یعنی تا انتهای در مان هفته‌ای یك روز به درمانگاه مراجعه می‌كند، داروی آن روز را در مقابل پرستار مصرف می‌كند و داروی 6 روز دیگر را به صورت محلول و 6 شیشه جداگانه تحویل می‌گیرد.

متادون می‌بایست در محلی امن و دور از دسترس كودكان باشد و روی آن برچسب واضح وجود داشته باشد تا كسی اشتباهاً آن را مصرف نكند. میزان كمی از متادون می توان برای یك كودك یا بزرگسال كه نسبت به آن تحمل ندارد كشنده باشد. نیز متادون را باید در محلی كه نه سرد و نه گرم است نگه داشت.

بله، اما در صورتی كه دوز به طور مناسب تنظیم شده باشد این احتمال از بین می‌رود. برای تنظیم صحیح دوز، لازم است میزان مصرف مواد به طور صحیح به پرسنل درمانی اعلام شود. اگر خیلی كم گفته شود، دوز مناسب داده نمی‌شود و اگر زیاد گفته شود، ممكن است بیش مصرف ایجاد شود.

بلی، اگر هروئین زیادی مصرف شود این احتمال وجود دارد. نیز اگر همراه با هروئین داروهای رخوتزا، الكل یا داروهای دیگر استفاده شود.

بله، افرادی كه روی دوز صحیح متادون تثبیت شده‌اند می‌توانند رانندگی كنند، و متادون هیچ گونه عوارض جانبی روی توانایی تفكر، توانایی‌های حركتی، زمان و اكنش، توانایی یادگیری و تمركز و انجام قضاوت‌های پیچیده ندارد.

بخش عمده موادمخدر مصرفی موجود یا خود تریاك است و یا از خانواده تریاك نظیر شیره و سوخته تریاك و یا بدست آمده از مرفین تریاك نظیر هرویین و كرك و یا سایر تركیبات دارویی نظیر متاآمفتامین ، بنزودیازپین‌ها ، باربی‌تورات‌ها و همینطور ضد دردهای غیر مخدر و آرام‌بخش‌ها و ضد افسردگی‌ها می‌باشد كه همگی آن‌ها دقیقاً روی سیستم تولیدكننده مواد شبه‌افیونی اثر مستقیم می‌گذارند و آن را از كار می‌اندازند حتی اگر به طور مستقیم دارای مرفین نباشند. فقدان مواد شبه ‌افیونی جسم را هیچ ماده‌ای نمی‌تواند به صورت كامل پوشش دهد. تنها ماده‌ای كه به صورت كمپلكس دارای جمیع خواص موادمخدر و داروهای فوق می‌باشد و می‌تواند بهترین جایگزین برای مواد شبه ‌افیونی جسم باشد آن هم با كمترین عارضه ، تریاك است. زیرا تریاك و تركیبات آن به طور كامل طبیعی و گیاهی است و عوارض مواد و یا داروهای شیمیایی را ندارد. در این روش مصرف‌كنندگان مواد مخدر به منظور درمان و مانند یك دارو تریاك را مصرف می‌كنند البته نه بی‌حساب و كتاب و نه به منظور سرخوشی و لذت‌جویی ، بلكه با محاسبات دقیق و برنامه‌ریزی دقیق زمانی ، آن هم در حد نیاز جسم.

در این روش هر 21 روز (که اصطلاحاً به آن یک پله گفته می شود)، 20 درصد از مقدار مصرف قبلی توسط راهنما كاهش داده شده و تیپر می‌شود. این كاهش در حدی است كه به هیچ‌ وجه عوارض شدید خماری را به دنبال ندارد و عوارض آن كاملاً خفیف و قابل تحمل است در حدی كه جسم و سیستم تولیدكننده مواد شبه ‌افیونی می‌تواند به راحتی با آن هماهنگ شده و به اندازه كاهش صورت گرفته در مصرف مواد مخدر ، مواد شبه‌افیونی طبیعی را تولید كند و جای خالی آن را پر كند.

این فرایند ادامه می‌یابد تا جایی كه مصرف‌كننده در آخرین پله خود به مقدار یك گرم برای مصرف 30 روز می‌رسد. در این پله شخص روزانه حدود 33 میلی‌گرم تریاك را مصرف می‌نماید كه بسیار ناچیز است. در این مقطع سیتم تولیدكننده مواد شبه‌افیونی جسم به حداكثر تولید و كارایی خود رسیده است و به طور كامل آمادگی قطع مصرف تریاك را دارد. زمانی كه دستور قطع مصرف صادر می‌شود شخص بدون كوچكترین عارضه و تغییری مصرف خود را قطع می‌كند. باور این موضوع شاید كمی سخت باشد اما حقیقتی است امكان‌پذیر.

توسعه صنعتی، جوامع را به سمت شهرى شدن و مهاجرت از روستاها به شهرها سوق مى دهد. مهاجرت باعث مى شود تا فرد، براى اولین بار، با موانع جدیدى برخورد نماید. جدایى از خانواده، ارزشهاى سنتى و ساختار حمایتى قبلى به تنهایی، به انزوا و ناامیدى فرد مى انجامد. کم سوادی، فقدان مهارتهاى شغلی، عدم دسترسى به مشاغل مناسب و به دنبال آن محدودیت در تامین نیازهاى حیاتى و اساسى زندگى و تلاش براى بقا، فرد را به مشاغل کاذب یا خرید و فروش مواد مى کشاند و یا براى انطباق با زندگى سخت روزمره و شیوه جدید زندگى به استفاده از شیوه هاى مصنوعى مانند مصرف مواد سوق مى دهد.

امروزه مصرف کنندگان مواد مخدر ، برای درمان خود به هر کلینیک یا مرکز بیمارستانی که مراجعه کنند ، اولین واژه‌ای که برای درمان اعتیاد خود می‌شنوند واژه سم زدایی است. در حال حاضر علوم پزشکی مربوط به درمان بیماری اعتیاد در سراسر دنیا معتقدند بیماری اعتیاد مسومیت مزمن ناشی از مصرف مواد مخدر است و برای درمان آن ابتدا به ساکن بایستی بیمار سم زدایی شده و اثرات مواد مخدر یا سم از جسم بیمار خارج و پاک سازی شود و سپس مراحل بعدی درمان یا درمان نگهدارنده طی شود.
این نظریه از سوی کنگره 60 کاملاً مردود است . کنگره 60 معتقد است بیماری اعتیاد مسمومیت مزمن نیست بلکه جایگزینی مزمن است ( جهت کسب اطلاعات در این خصوص می توانید به مقاله علمی سم نزدایی یا اعتیاد درمان و راهکارهای مناسب ، نوشته مهندس حسین دژاکام ، در همین سایت مراجعه کنید.)
انجام عمل سم زدایی داروهای مخصوص خود را دارد که در اصطلاح پزشکی به آن‌ها آنتاگونیست گفته می‌شود و مهمترین آن‌ها نالوکسان و نالترکسون می‌باشد . آنتا گونیست یعنی ضد مرفین و یا درروهایی که اثرات مرفین و یا مواد هم خانواده آن را خنثی می کنند. آنتا گونیست‌ها از تغییراتی که در ساختمان مولکولی داروهای آگونیست یا هم خانواده و موافق مواد مخدر نظیر مرفین ایجاد می‌شود ، به دست می‌آیند . به عنوان مثال نالورفین که یک داروی آنتا گونیست می‌باشد ازتغییراتی که بر روی مرفین انجام می شود ، ساخته می شود.
نالترکسون نیز ازتغییر بر روی دارویی به نام اکسی مرفن Oxymorphone به دست می‌آید. نالترکسون برای اولین بار در سال 1963 ساخته شد .
داروهای آنتا گونیست مستقیماً روی مواد مخدر و اثرات آن ها تاثیری ندارند ، عملکرد این داروها به این صورت است که از طریق اتصال به گیرنده های عصبی مرفین و یا مواد مشابه آن ، از جذب و یا اتصال مرفین یا مواد نظیر آن به گیرنده های عصبی نظیر( مو )جلوگیری می کنند . در این حالت هر مقدار مواد مخدر مصرف و وارد بدن شود هیچ گونه تاثیری نخواهد داشت. یا خیلی ساده بگوییم ، هر قدر شخص مواد مصرف می کند نشئه نمی‌شود.

این گفته ، که نالترکسون باعث ایجاد تنفر نسبت به مواد مخدر و مصرف آن می شود ، حقیقت ندارد. نالترکسون هرگز چنین کاری نمی‌کند . تنها تاثیر آن این است که شخص مصرف کننده اطمینان دارد که هر قدر مواد مصرف کند نشئه نمی شود و از سوی دیگر همزمانی مصرف نالترکسون و مواد مخدر می تواند خطرناک و حتی منجر به مرگ شود. اطمینان از نشئه نشدن و همچنین ترس از مصرف مواد همزمان با نالترکسون باعث می شود موقتاً کمی از میل به مصرف مواد را در شخص کاهش دهد و این کاهش میل از اثرات فارماکولوژیک نالترکسون نمی باشد. این مسئله به عنوان یک عامل مهم در مان اعتیاد و عدم مصرف مواد مخدر مطرح نیست زیرا هر زمان که مصرف نالترکسون قطع شود دوباره میل به مصرف مواد مخدر وجود خواهد داشت حتی به مراتب بیشتر از قبل.
زمانی که اثر نالترکسون در بدن وجود دارد ، اگر شخص مواد مصرف کند به دلیل عدم جذب مرفین توسط گیرنده ها ، سطح مرفین در خون بالا رفته و می تواند منجر به وضعیت خطرناک شود.
کنگره 60 معتقد است درمان اعتیاد زمانی به وقوع می پیوندد که ساختارهای تخریب شده جسم به وسیله اعتیاد ، یعنی سیستم تولید کننده مواد شبه افیونی راه اندازی کامل شده باشد. روان به تعادل رسیده باشد و تفکرات و دیدگاه های شخص یا جهان بینی او نیز به تعادل رسیده باشد. زمانی که شخص به درمان رسیده باشد نسبت به مواد مخدر هیچ‌گونه عشق و یا دوست داشتن و یا نفرتی ندارد زیرا نفرت داشتن نسبت به مواد مخدر نشان دهنده یک عشق سرکوب شده است که در لایه‌های درونی هنوز وجود دارد و زمانی قطعاً به سطح خواهد آمد.
بنابراین نالترکسون نه تنها هیچ کمکی به درمان اعتیاد نمی کند بلکه شخص را در وضعیت بسیار بدی قرار می دهد که قطعاً روزی تحمل او به سر خواهد آمد و به مصرف مواد برگشت می کند. نالترکسون همانگونه که از اتصال مرفین و مواد مشابه آن به گیرنده‌ها جلوگیری می کند از جذب مواد شبه افیونی تولید شده در بدن نیز جلوگیری می کند و در زمان مصرف نالترکسون شخص دائماً در حال خماری مزمن می‌باشد.
تفاوت نالوکسان با نالترکسون این است که نالوکسان به شکل تزریق استفاده می شود و طول عمر آن در بدن کوتاه است اما نالترکسون به شکل کپسول خوراکی است و ماندگاری آن در بدن طولانی می‌باشد و اثرات آن تا 72 ساعت پس از آخرین مصرف وجود دارد.
نالترکسون اخیراً برای اعتیاد به الکل یا الکلیسم نیز استفاده می‌شود و از طریق مسدود کردن گیرنده‌ها باعث می‌شود مصرف الکل نیز اثری بر روی جسم نداشته باشد. از کاربردهای مفید نالوکسان یا نالترکسون می‌توانیم به استفاده از آن ها در زمان مصرف بش از حد مواد مخدر یا به اصطلاح
( اوردوز) که می تواند منجر به مرگ شود ، اشاره کنیم . در این حالت برای کاهش و یا از بین بردن اثر مواد مخدرنالکسون و یا نالترکسون می‌تواند بسیار مفید و نجات بخش باشد.
عوارض مصرف نالترکسون در دراز مدت عبارتند از : لرزش ، یبوست ، سرفه ، گرفتگی صدا و بینی ، مشکلات سینوس‌ها ، سرگیجه ، تپش قلب ، تحریک پذیری ، گلودرد ،اختلال در ادرار مثل احتباس ادرار و تکرر ادرار ، تشنگی زیاد و همچنین توهم .

الكل خالص، مایعی شفاف است و معمولا دارای 96 تا 97 درجه الكل خالص است. به این معنی كه در 100 حجم آن، 97 حجم الكل و 3 حجم آب و دیگر ناخالصی ها وجود دارد. الكل اتانول از دیر زمانی شناخته شده و در طبیعت تقریبا در همه جا یافت می شود. در بسیاری از انواع تخمیرها همیشه مقداری از این الكل به وجود می آید و مقدار كمی از آن نیز در آبهای طبیعی و معدنی یافت می شود. برای تهیه الكل از شیوه های تخمیر مواد نشاسته ای و قندی ، یا از شیوه های سنتز و مصنوعی استفاده می كنند.

از نظر طبقه بندی فارماكولوژی، تضعیف كننده سیستم مركزی اعصاب است كه جزء آرام بخشها و سستی زاها طبقه بندی می شود. در پزشكی مصارف زیادی دارد ولی به علت سو استفاده در مصرف آن، مشكلاتی را در جامعه بشری ایجاد می كند.

الكل به عنوان داروی اعتیاد آور، قدرت ایجاد وابستگی جسمی و روانی را دارد. 

سوء استفاده بشر و رنگ و لعاب دادن به این ماده، تخریب های شدیدی را در جسم و روان فرد به جا میگذارد.

اخیرا مواد مخدر نسبتا جدیدی در بازار وارد شده که نه تنها جوانان نسبت به‌عوارض وخطرات آنها اطلاعاتی ندارند بلکه می‌پندارندکه‌این مواد اعتیادآور نیست و عوارض مواد مخدر قبلی را ندارند.

اخیرا" مواد مخدر نسبتا جدیدی در بازار وارد شده که نه تنها جوانان نسبت به‌عوارض وخطرات آنها اطلاعاتی ندارند بلکه می‌پندارندکه‌این مواد اعتیادآور نیست و عوارض مواد مخدر قبلی را ندارند.

چندین سال است که مصرف‌کنندگان مواد مخدردرکشور ما نام مواد مخدری را شنیده‌اند که تحت عنوان تمجیزک، بنجیزک، نورجیزک ... معروفند که همگی نام‌های تجاری دارویی به نام بوپره نورفین است که بصورت قاچاق از طریق پاکستان وارد ایران می‌شود.

در ابتدای ورود این داروها، از آنها بعنوان داروی ترک اعتیاد استفاده می‌شد که به دلیل شکل تزریقی دارو و استفاده نادرست برخی از پزشکان و خود درمانی که معتادان انجام می‌دادند، اغلب افراد به این ماده معتاد شدند.

همچنین در بسیاری از موارد، اعتیاد برخی از افراد که بصورت کشیدن و خوردن مواد مخدر بود به شکل خطرناک تزریقی تبدیل شدو پس از مدتی معتادان دریافتند که به این آمپول‌ها وابسته شده‌اند و مصرف تزریقی خود را کنار گذاشتند و دوباره مصرف تریاک یا هرویین را شروع کردند.

مسوول دفتر اعتیاد سازمان بهزیستی فارس گفت:با توجه به گران بودن آمپول تمجیزک، گروهی از قاچاقچیان دارو در ایران اقدام به تهیه آمپولی به نام نورجیزک کردند که این آمپول ترکیبی از هرویین واسترویید( کورتون ) و سایر مواد غیر مجازاست ولی بخاطر تشابه اسمی بسیاری از معتادان و حتی کادر درمان را به اشتباه انداخته است.

دکتر آلبرت فرنام افزود: نورجیزک بدلیل وابستگی فردبه چند دارو، میزان نشئگی بالا در این ماده، استفاده از داروهای خطرناک مانند استروییدها ، با نمونه‌های پیشین متفاوت و بسیار خطرناک است.

وی اظهار داشت: مهمترین مشکلی که استفاده از استروییدها ایجاد می‌کند اختلال در فعالیت فوق کلیوی است.

وی ادامه داد:از سوی دیگر استفاده از روش‌های کاملا غیربهداشتی در تهیه این محلول مشکلات زیادی را برای مصرف‌کننده در پی دارد، حداکثر نیاز بیمار به داروی بوپره نورفین در ‪ ۲۴‬ساعت سه عدد آمپول است ولی آمپول نورجیزک به دلیل داشتن محلول هرویین هردو تا سه ساعت بیمار نیاز به تزریق مجدد دارد.

فرنام عوارض تزریق نورجیزک را احساس نشئگی زیاد حین مصرف، احساس خماری شدید، گیجی، منگی، کرختی، تعریق شدید، احساس گر گرفتگی، عفونت دریچه‌های قلبی،آبسه وریدی، عفونت خون، عفونت قارچی،انتقال عفونتهایی مانند هپاتیت، ایدز، از دست دادن تعادل در هنگام راه رفتن، افزایش فشارخون، بی‌قراری، پرخاشگری و چاقی مفرط عنوان کرد.

مسوول مراکز درمان اعتیاد سازمان بهزیستی فارس نیز گفت: ترک ماده مخدر نورجیزک با علایمی مانند اضطراب و افسردگی شدید، خستگی، بی‌خوابی، هذیان، بی انگیزگی، برانگیختگی، بی‌حالی ، پرخاشگری، تهوع، استفراغ و اسهال همراه است.

مجتبی دشت بشی افزود: بدلیل خطرات این نوع وابستگی، بهترین درمان برای نوع شدیدآن، درمان بستری به مدت ‪ ۱۴‬روز و مراقبت کامل از بیمار توسط کادر تخصصی است و پس از آن درمان نگهدارنده با متادون است.

وی اظهارداشت:همچنین دراین بیماران‌باید عوارض ایجاد شده مانند افسردگی، اختلالات کبدی، علایم ثانویه زنانه، ریزش مو، افزایش فشارخون و... درمان خاص شود.

وی ادامه داد: اگر مصرف‌کنندگان نورجیزک در ماه‌های اول ابتلا جهت درمان اقدام کنند با روش سم زدایی کوتاه مدت نیز قابل درمان است و تعداد زیادی از این افراد هم اکنون سم زدایی و پاک شده اند.

همچنین دراین گفت و گو یکی از معتادان به نورجیزک که تحت درمان و سم زدایی است گفت:از هشت سالگی یتیمی شدم و بسیار حساس و زودرنج بودم، مادرم رنج‌های زیادی برای تربیت و بزرگ کردن من کشید تا در دوران سربازی که از خانواده دور شدم، بدلیل وابستگی زیاد به خانواده دچار افسردگی و خمودگی شدم.

رضا. ص افزود: دوستانی که در دوران خدمت داشتم گاهی مرا به خانه خود می بردند و در خانه آنها بساط منقل و تریاک براه بود و من که تا آن زمان حتی سیگار نکشیده بودم، ناخواسته به تریاک روی آوردم.

وی ادامه داد: پس از پایان خدمت، مادرم در بازار وکیل حجره کوچکی برایم دست و پا کرد،اوایل خودبه‌خودتریاک را کنار گذاشتم، ولی پس از مدتی دوباره با پسران هم حجره‌ای به خانه‌هایی که اطراف بازار بود و افراد برای کشیدن تریاک به آنجا مراجعه می‌کردند، رفتم و دوباره آلوده شدم.

وی اضافه کرد: مادرم که از همه جا بی‌خبر بود ، برایم به خواستگاری رفت و از خانواده‌ای معتبر برایم زن انتخاب کرده بود، من برای اینکه حفظ آبرو کنم به یکی از مراکز ترک اعتیاد رفتم و مشاوره گرفتم و تحت درمان قرار گرفتم غافل از اینکه بلایی بدتر در کمین من بود و به نورجیزک معتاد شدم.

وی گفت: پس از چند سال، مغازه و زن و زندگی ام را از دست دادم والان تحت درمان هستم ولی افسردگی و بیماری روانی که‌به آن مبتلا شده‌ام بیش ازاعتیاد، من و خانواده ام را در رنج و عذاب قرار داده است.

وی افزود:اگرجوانان باور ندارند که این داروهای جدید اعتیاد آور نیست، یک بار سری به مراکز ترک اعتیاد یا مطب پزشکان روانشناس بزنند امثال من بسیار زیاد است، لااقل تا دیر نشده از زندگی ما عبرت بگیرند.

آن گونه كه تاریخ و پنل مصرف مواد مخدر در جهان نشان می‌دهد ، یكی از قویترین مواد مخدر كه توانست در تخریب و ویرانی شهر وجودی انسان و گسترش پدیده اعتیاد در سطحی وسیع عمل كند هرویین است. در اواخر قرن نوزدهم مصرف تریاك در اروپا به شكل گسترده‌ای رواج یافته بود و مردم برای درمان بسیاری از بیماری‌ها مانند وبا كه ناشی از آلودگی محیط زیست آن موقع اروپا بود به مصرف تریاك روی می‌آوردند و پس از مدتی به مصرف آن اعتیاد پیدا می‌كردند. پزشكان آن زمان در اروپا به دنبال دارویی بودند تا بتواند در درمان و یا ترك اعتیاد به تریاك مؤثر باشد . ظاهراً برای اولین بار داروسازی بایر آلمان در سال 1896 از تركیب انیدرید استیك و مرفین خالص دارویی را ساخت كه هرویین نامیده شد.

ال.اس.دی...

طرز شناسایی ال.اس.دی

ال.اس.دی به صورت گرد سفید رنگ، قرص، کپسول و همچنین مایعی صاف و روشن و بدون رنگ و بو که گاه برروی کاغذ چکانده می‌شود یافت می‌شود. تشخیص آن از طریق رؤیت و به صورت ظاهری غیر ممکن است و وجود آن را می‌توان از طریق آزمایشات تحلیل کمی و کیفی مورد تایید قرار داد

آثار ال.اس.دی

پس از آنکه ال.اس.دی وارد بدن انسان شد ممکن است ۲۰ تا ۱۲۰ دقیقه هیچ اثری در بدن پدیدار نشود. اما تأثیر آن پس از ۲ الی ۳ ساعت پـس از جـذب آن پـدیـدار می‌شــود و کم کم به اوج خود می‌رسد. اعتیاد به ال.اس.دی نوعی اتکا روانی به آن است. یکی از مهم‌ترین عوارض مصرف این ماده تیره شدن مردمک چشم است که بطور کامل در مقابل نور واکنش نشان می‌دهد. حالت تهوع، استفراغ، سرد شدن بدن و لرزش در بسیاری از اوقات در بدن بیمار مشاهده می‌شود.

از دیگر علائم مصرف این ماده، خطوط رنگینی است که به هنگام بسته شدن چشم‌ها در منطقهٔ بینایی پدیدار شده و حرکت می‌کنند. همین خطوط ممکن است به صورت اشباح و رویدادهای نامفهومی در نظر بیمار پدیدار گردد و یا چهره افراد و سمبل‌های رویایی دیگر را به خود بگیرد. اگر شخص معتاد به ال.اس.دی چشم‌هایش را باز کند، رنگ‌ها را اشباع‌شده‌تر خواهد دید. عمق تصاویر و اشیاء در نظرش تشدید خواهد شد و بعد تصاویر طولانی تر می‌شود. اشیای ثابت ممکن است در نظرش به حرکت در آیند و به عمق کابوس‌های مختلف خواهد رفت و گاهی چیزهایی پیرامون خود خواهد دید که سایرین توان دیدن آن را ندارند. در این حالت توهمی اشیا در نظر بیمار نوعی زیبایی و معنا پیدا می‌کنند.

در بعضی افراد معتاد نیز خلاف این عادت دیده می‌شود. مثلاً قدرت شنوایی تشدید شده و زمزمه‌هایی نامفهوم در آن می‌آمیزد. ذائقه، شامه و لامسهٔ معتاد به صورت‌های گوناگون تغییر می‌کند و تجارب، توام با هراس و وحشت و درد است. مغز کار عادی خود را رها می‌کند و در خیالات غرق می‌شود. تفکرات منطق کمتری در ذهن شکل می‌گیرد. خود و شخصیت فرد خرد شده و درک وجود خود متغیر می‌گردد و در نهایت معتاد تمامی وجود، فکر و شخصیت خود را از دست می‌دهد. اگر این تغییرات شدید و ضربه‌زننده به صورت وحشت و از خود بی‌خود شدن ادامه و رشد پیدا کند، باعث مختل شدن تعادل روانی معتاد خواهد شد.

مصرف بسیار کم این ماده (حدود نیم میلی‌گرم) نیز خطرناک است و ممکن است پس از استعمال آن علائم مسمومیت شدیدی از قبیل پیدایش اختلالاتی در سلسله اعصاب خودکار، بی نظمی در حرکات انبساط حدقهٔ چشم، اختلالاتی در ضربان قلب، قابلیت تحریک شدید و حالت تهوع را به دنبال می‌آورد که این اختلالات با احساس خوشی و خنده‌های ناگهانی بدون علت و ضعف عمومی در بدن و اضطراب و نیز اشکال و تصاویر رنگی کاذبی در نظر شخص ظاهر شده که تخیلات بی‌اساس ایجاد می‌کند، همراه است.

این ماده امراض مغزی ایجاد می‌کند و عوارض روانی حاصله از آن، بیش از همه شباهت به انواع اختلالات روانی از ردیف روان‌گسیختگی یا نوعی از جنون‌های آنی دارد.

بسیاری از مصرف کنندگان حواس پنجگانه‌شان تحت تأثیر این ماده قرار می‌گیرد و احساسات دروغین در آنها ایجاد می‌شود و آنها احساس می‌کنند قادر به پرواز هستند و به همین دلیل از ساختمان‌های بلند خود را به بیرون می‌افکنند و جان خود را از دست می‌دهند.

آزمایش‌هایی نمایانگر توهم‌زا بودن ال.اس.دی

در گربه‌هایی که ال.اس.دی به بدن‌ها آن‌ها وارد شده بود مشاهده شد که تغییر حالت روانی موجب آن شده که بر خلاف حالات طبیعی گربه از موش ترسیده و پا به فرار بگذارد. تأثیر این دارو بر روی عنکبوت‌ها نشان داد که این حیوان با سرعت و مهارت عجیبی شروع به تنیدن تارهای پیچیده و درهم و نامنظمی می‌نماید و بررسی رفتار سربازانی که پس از استعمال ال.اس.دی از آنان فیلم برداری شده بود نشان می‌داد که آنان موقعیت خود را درک نکرده و قادر به انجام دستورات فرمانده خود نیستند. 

اولین آزمایش اتفاقی بیانگر آثار ال.اس.دی

«وقتی که روی تختخوابم دراز کشیدم در عالم هزیان و هیجان و مستی غوطه‌ور شدم. تمام اثاث خانه به دنبال هم حرکت می‌کردند و پیوسته تغییر رنگ می‌دادند. به نظرم می‌آمـد که سـتارگان آبـی رنـگ آسـمان روی سـقـف خانه‌های شهر فرو می‌ریزند. پس از دو ساعت که در عالم بی‌خبری بودم، یادم آمد که همان روز مقدار کمی از عصاره قارچ چاودار خوردم. فردای همان روز تصمیم گرفتم که همان آزمایش را با مصرف مقدار یک هزارم میلی گرم از این دارو تکرار کنم و نتیجه را یادداشت کنم و یادداشتم چنین بود؛ چهل دقیقه پس از خوردن این مقدار مختصری احساس سرگیجه کردم و بی اختیار قهقههٔ خنده سر دادم. جثهٔ کسانی که در اطرافم بودند به طور عجیبی کوچک شد. از همکارم در خواست کردم که مرا با دوچرخه به یک ویلا هدایت کند. با اینکه باسرعت با دوچرخه پا می‌زدیم، ولی احساس می‌کردم از جای خود تکان نمی‌خورم. پس از ۶ ساعت وضع عادی خود را باز یافتم.» 

روش درمان بیماران ال.اس.دی

درمان شامل فراهم کردن یک محیط آرام، آرام بخشی با نوعی دارو (بنزو دیازپینها)، مایع‌درمانی (هیدراسیون) و مصرف هالوپریرول در موارد توهم‌های وحشت‌زا است. ساکشن معده (مکیدن یا مکش) و اسیدی کردن ادرار به کمک کلرید آمونیوم یا اسید آسکوربیک برای افزایش دفع می‌تواند مفید باشد.

دی.ام.تی...